De moeder van mijn vriendin woont in een flat. Ze heeft een prachtig uitzicht maar ergert zich aan geluid dat de buren boven haar maken. Ze hoort ze lopen en geschuif van stoelen en harde stemmen als er visite is. Ook de luide muziek is volgens haar “Soms niet te harden”. Vooral niet laat in de avond en zij slapen wil. Ze heeft de buren er nooit op aangesproken want ze snapt niet dat zij dat zelf niet in de gaten hebben: “Met hakken op een laminaatvloer lopen! Ze hebben vast ook geen kleden of gordijnen want het klinkt erg hol.”
Ze voelt zich machteloos. Suggesties van haar dochter om contact op te nemen met de bovenburen, legt ze naast zich neer. Ze verwacht daar niets van. “Ze leven alleen voor zichzelf en houden toch geen rekening met een ander” is haar aanname. Ondertussen gaat ze zich steeds meer ergeren. Ze zet haar muziek soms expres te hard. Ook heeft ze een keer tegen de verwarmingsbuizen gebonkt. Het hielp niet. Alleen werd ze laatst door een andere buurvrouw aangesproken: Wat ze toch voor herrie maakt tegenwoordig?
Mijn vriendin besloot om zelf naar de bovenburen van haar moeder te gaan. Die waren verbaasd en vonden het vervelend om te horen dat ze ongewild overlast bezorgen aan de buurvrouw. Ze willen zeker rekening met haar houden, maar eerst kennismaken: “Kom bij ons koffiedrinken met uw moeder,”zeiden ze, “dan kunnen we samen bedenken hoe we uw moeder tegemoet kunnen komen.” Die afspraak was gisteren. Ik ben benieuwd hoe dat verlopen is.
September 2010 - Dalia
