“Hadden we maar eerder bij buurtbemiddeling aangeklopt!”, zegt mevrouw.  Zij en haar man, hadden al enige tijd een slechte relatie met hun buren. Het was zelfs tot een paar forse aanvaringen gekomen: ruzie en schelden. Vroeger was hun verstandhouding goed. Ze groetten elkaar en hielpen met kleine dingen, zoals het aan de stoeprand zetten van de vuilnisbakken. Gaandeweg ontstonden irritaties over en weer en die groeiden, onuitgesproken, tot grote ergernissen. Beide buren vonden dat erg vervelend, maar de boosheid verhinderde hen tot het uitpraten van de onenigheid.
Totdat één van hen had geïnformeerd bij buurtbemiddeling, wat die voor ze kon doen?
Twee buurtbemiddelaars spraken eerst apart met  hen en met de buren en daarna vond onder hun leiding een  gezamenlijk gesprek plaats. Beide buren vertelden elkaar hoe ze de huidige relatie tussen hen ervaren. Dat was emotioneel. Boosheid en teleurstelling laaiden op. Toen de buren vertelden dat ze juist  graag goede buren wilden hebben en zijn, moest mevrouw huilen. Zij wilde dat ook zo graag, “maar hoe? “ Nadat zij hun wensen voor de toekomst hadden geuit, gaven ze ook aan wat zij daar zelf voor wilden doen. Dat was voor ieder zo’n opluchting, dat ze het verleden snel achter zich konden laten om aan een nieuwe start te werken.
Zes weken na het gezamenlijke gesprek, heeft die nieuwe start voorzichtig plaatsgevonden. Het gaat er, volgens beide buren, al een stuk relaxter aan toe tussen hen. Over kleinigheidjes maakt niemand zich meer druk en ‘we groeten elkaar weer’ aldus mevrouw en: “We gaan samen meedoen aan de Opzoomer kerstviering in onze straat” meldt de buurvrouw.

December Dalia 2009